Ziekenhuis
GGZ
Arbo

Arjan Tillema

IC Verpleegkundige UMCG

Terwijl ik met mijn voeten in de zacht klotsende golven zit en om me heen niets anders zie dan rotsen, een strak blauwe lucht en een gekiezeld strand, moet ik denken aan de woorden van de psychologe: “Jij moet zagen Arjan, heel veel zagen”. Dat kwam dan weer omdat dat het enige was wat ik als antwoord kon bedenken op de vraag “Waar wordt jouw hoofd leeg van?” Ik: “Zagen, heel veel zagen”. Ik bouwde tijdens de crisis een pergola en een houthok. Ik heb dus erg veel gezaagd. Met een kop vol zaagsel, piepende oren en kapot geschroefde duimen fietste ik dan naar de volgende dienst in het Covid-rooster, min of meer ontspannen geraakt. Blauwe jas aan, muts op, masker voor, bril op, naamsticker opgeplakt en naar binnen gaan. Langzaam verwaaide het zaagsel uit mijn hoofd, verdween de piep uit mijn oren en vulde mijn hoofd zich met nieuwe indrukken, geluiden, gedachten.

Op de fiets terug naar huis zaagden de gedachten door mijn kop. Het zagen hielp niet echt. Niet voor lang. Handschoenen uit, desinfecteren, muts af, mondmasker af, jas uit, desinfecteren, pauze. “En deze meneer moet ook, maar na de pauze hoor! Beslist niet onder werktijd”. Zo werd ik verleid om kennis te maken met de VR-bril van Vrelax. Ik nam mezelf voor om niet alle films te willen zien in het kwartier wat ik had, maar om slechts één film volledig op me in te laten werken. Vanaf het moment dat ik de bril opzette voelde ik het. Rust. Zonnetje. Kabbelend water. Een prachtig strand in de verte en ver-der….. niets. Ik overdrijf niet als ik zeg dat ik na een kwartier het overweldigende gevoel had dat ik op vakantie was geweest.

En nu, een dag later, terwijl ik vlak na de lunch weer met mijn voeten in de virtuele golven zit en om me heen niets anders zie dan rotsen, de immer strak blauwe lucht en de kiezels in het heldere zeewater, denk ik aan het gezaag en geklus en alle andere pogin-gen om mijn hoofd leeg te maken en besef ik me opeens wat ik echt nodig had: Dit…. En morgen ga ik weer.

Mark Wallinga (53)

Kankerpatiënt Radboud UMC

Mijn botkanker leidt tot veel chronische pijn. Ik ben al een tijdje onderweg en ben in een zwart gat beland zullen we maar zeggen. Ik kan steeds lastiger functioneren en merk dat mijn fysieke toestand een directe uitwerking heeft op mijn geestelijke toestand. Ik was altijd fit en vrolijk, nu wordt ik boos om niks. Je krijgt het gevoel dat je jouw dierbaren hiermee belast en gaat je afzonderen. Deze afzondering leidt tot structurele depressieve gedachten, waardoor mijn leven geen pretje meer is op dit moment. Pas als je midden in de kanker zit ga je nadenken over hoe je het leven voor jezelf en je dierbaren weer aangenaam kunt maken. Zo hoorde ik via een Radioloog in het Radboud over VRelax. “Virtueel ontspannen in de natuur” zei hij. Dat sprak mij aan want ik ben een buitenmens. Daadwerkelijk naar buiten gaan is voor mij nu zelden een optie dus ik heb direct contact gezocht met Vrelax.

Nu, een half jaar later gaat mijn behandeling de goede kant op. Die bril pakt niemand mij meer af! Het is een hele fijne verlichting in mijn behandeltraject. Het klinkt gek, maar die VR-bril wordt je maatje. Ik heb een structuur gevonden waarbij ik om de dag de bril gebruik op gezette momenten. Vanuit de stoel zit ik nu een uurtje in de natuur. De positieve belevingen in VRelax versterken daardoor mijn gemoedstoestand en geven energie om de ritjes naar het Radboud UMC positief te benaderen.

Ferdinand Westra

Kankerpatiënt UMCG

Ik heb uitgezaaide prostaatkanker en ben uitbehandeld. Mijn prognose nu is terminaal, palliatieve fase. Regelmatig heb ik zeer veel pijn. Ik heb een botuitzaaiing bij L2-L4 geloof ik, en een zenuwstreng naar mijn rechterbeen raakt daardoor bekneld. Inmiddels ben ik wel onder controle met een pompje met morfine, maar voor mijn darmwerking is die contante morfine dosis zeer ongunstig. Dus er is mij ook veel aan gelegen die pijnstilling omlaag te kunnen brengen…

Ik was meteen enthousiast toen ik hoorde over VRelax. Regelmatig heb ik de bril uitgeprobeerd. Voor mij werkte vooral het zwemmen met o.a. de dolfijnen uiterst ontspannend. En ontspanning werkt weer ontkrampend voor mij. Het gaat momenteel mede dankzij VRelax weer wat beter met mij, hoewel ik niet met zekerheid zeggen dat dit volledig aan deze bril te danken is. Ik heb wel het gevoel dat het goed kan werken bij korte en heftige pijnprikkels. In de afgelopen jaren heb ik meerdere uiterst pijnlijke ingrepen ondergaan. De pijnlijkste waren het aanbrengen van een Nefrostomie (nierstoma), twee buisjes vanaf je rug naar de nieren brengen, waarbij de nieren zelf niet verdoofd kunnen worden. Ik ben gelukkig weer van dat stoma af, maar altijd nog bang dat deze ingreep een keer herhaald zal moeten worden.

Een tevens pijnlijke ervaring was een camera onderzoek van mijn blaas op een moment dat dat hele gebied ontstoken en verkrampt was met veel tumordoorgroei. Het was verschrikkelijk… terwijl ik normaal dit onderzoek goed kan hebben. Ik ben ervan overtuigd dat bij dergelijke ingrepen VRelax een zegen is. Ik ben ten diepste overtuigd van de kracht van neuroplasticity, en vanuit mijn ervaring ligt de werking van VRelax bij pijnbestrijding ook op dit vlak.

Ik kan voelen dat ik zolang ik thuis ben goed in evenwicht blijf en dat meditatie en mentale beoefening effectief is in het hanteren van de pijn, naast de morfine. Bij een ziekenhuisopname zou ik dat anders ervaren… Dan helpt de VRelax bril ook om even in een helende omgeving te zijn, wat voor mij een ziekenhuis in ieder geval niet is. Mijn thuis is gelukkig wel een helende omgeving, maar dat geldt niet voor iedereen. Meditatie (de pijn niet worden) is ook een deel van mijn revalideren. En ik merk dat de VRelax bril een dimensie erbij geeft; Ik voel me als het ware minder ‘alleen’ in de ervaring van de VRelax bril, je wordt van buiten meegenomen in een ervaring, terwijl je meditatie uit jezelf moet halen.

Daniëlle Arends

IC Verpleegkundige Deventer Ziekenhuis

Nadat wij op de Intensive Care de VR-brillen twee weken hadden getest, bleek dat het stressniveau daalde bij de verpleegkundigen. Ik ben het direct gaan proberen en was meteen enthousiast. Als je even aan je taks zit en een break nodig hebt, is dit een mooie manier van ontspannen. Een rustmomentje tijdens je dienst pakken, is best lastig in de praktijk. En met een VR-bril zit je even in een totaal andere wereld. Zelfs de muziek is afgestemd op de omgeving. Ik vind de onderwaterwereld het leukste, maar er zijn ook meditatie of spierontspanningsoefeningen. Zeker in deze coronatijden, zijn dit de innovaties die het werk wat dragelijker maken.

Je bent zoveel aan het pieken op de IC dat je simpelweg behoefte krijgt aan momenten om je even terug te trekken. Als is het maar kort. 15 minuten tot rust komen in virtuele natuur met behulp van een VR-bril van VRelax is voor mij dan precies wat werkt voor mij. Je verplaatst je zelf naar een ontspannende wereld en komt tot rust. Zo kun je even je hoofd leeg maken en weer mentaal opladen.

Merle Zandvliet

Deskundige infectiepreventie Ijsselland Ziekenhuis

Afgelopen jaar heb ik samen met andere zorgprofessionals heel veel gewerkt wegens de Covid-19 situatie. Elke dag was hectisch en dagelijks stond ik contant ‘aan’. We kregen de mogelijkheid om de VRelax brillen te testen. Opvallend was dat ik direct tot ontspanning kwam, iets wat mij voorheen totaal niet lukte. Je wordt op een heel prettige manier zowel qua geluid als beeld meegenomen naar totaal andere werelden om je gestreste brein en lichaam te kalmeren. Ik voelde me vrij om met de dolfijnen te gaan zwemmen in de bril. Ik werd hier gewoon emotioneel van, zo mooi en rustgevend. Nadat ik de bril had opgezet kwam ik tot de realisatie dat ik het patroon van constant ‘aan’ staan op een gezonde manier had doorbroken. De emotie die ik hier voelde was erg positief en leek wel versterkt te worden door de VRelax bril.

Voor mij en ook mijn collega’s viel op dat de bril en app gebruiksvriendelijk zijn. Je kan op een ontspannende manier de verschillende werelden verkennen en het werkt heel intuïtief. Ik zou de VRelax bril oprecht aanraden aan al mijn collega’s die deze behoefte voelen, maar zeker ook aan de mensen in mijn privé omgeving. Je gunt een ander deze ontspannende ervaring gewoon!